Taśmy kończyny górnej

Wyróżniamy 4 taśmy kończyn górnych. Umożliwiają nam one zachowanie funkcjonalności ręki i dłoni, zapewniają dużą swobodę ruchu oraz stabilizują kończynę górną. Nazwa poszczególnej taśmy wskazuje na miejsce jej występowania.

  • Taśma głęboka przednia kończyny górnej,
  • Taśma powierzchowna przednia kończyny górnej,
  • Taśma głęboka tylna kończyny górnej,
  • Taśma powierzchowna tylna kończyny górnej.

W poniższym wpisie skupimy się na pierwszej z czterech taśm, będzie to taśma głęboka przednia kończyny górnej. Jej przebieg jest następujący:

  • Mięsień piersiowy mniejszy,
  • Mięsień dwugłowy ramienia, kruczo – ramienny, ramienny, mięsień odwracacz,
  • Okostna kości promieniowej,
  • Więzadło poboczne promieniowe oraz mięśnie kłębu.

Łatwo sobie wyobrazić jej przebieg. W pozycji stojącej gdy łokieć jest skierowany do tyłu, będzie ona przebiegała przednią częścią kończyny górnej aż do kciuka.

Funkcja taśmy głębokiej przedniej kończyny górnej:

  • Główną funkcją taśmy prócz zadań ruchowych jest funkcja stabilizacyjna kończyny np. wykorzystywana w podporach oraz kontrola pracy kciuka i chwytu „młotkowego”.

Wzorce zaburzeń:

  • Zaokrąglenie obręczy barkowej,
  • Mniejszy zakres ruchomości kończyny górnej oraz obręczy barkowej,
  • Zaburzona funkcja oddechowa,
  • Ograniczenie ruchomości kciuka.

Skrócenie lub napięcie w obrębie taśmy będzie często będzie się objawiało zmniejszeniem ruchomości żeber, obręczy barkowej, stawu łokciowego czy ruchomości kciuka. W tym rejonie przebiega także wiele struktur nerwowych, dlatego zaburzenia taśmy głębokiej przedniej kończyny górnej mogą powodować osłabienie mięśni lub parestezje (drętwienie) rąk.

Poniżej prezentujemy ćwiczenie rozciągające najczęściej skrócone tkanki – w tym przypadku mięsień piersiowy mniejszy.

Pozycja wyjściowa: postawa stojąca z splecionymi dłońmi za plecami.

Wykonanie: wykonaj ruch kończyn górnych w dół jednocześnie cofając barki i wypychając klatkę piersiową w przód. Wytrzymaj 15 sekund i wróć do pozycji początkowej. Powtórz 5 – 10 razy.

Nie wykonuj przeprostu w odcinku lędźwiowym i pamiętaj o głębokim oddychaniu w pozycji rozciągania.

Autor

Mateusz Pitlok

Specjalista w zakresie leczenia stawu barkowego oraz dysfunkcji stawowych i kontuzji powstałych podczas sportów zimowych. Pełny ambicji, stale zwiększający swoje kwalifikacje oraz doświadczenie zawodowe.

Zafascynowany technikami terapii manualnej oraz kinezyterapią, pełen zapału zawsze dąży do wyznaczonych celów. Jest również profesjonalnym instruktorem sportów zimowych w tym Snowboardu.